9 Mart 2010 Salı

Ali ile Ramazan ile Ben


Hiç bilmediğin hayatların trajik öyküsü senin yaşadığın şehrin ve zamanın içinde ama hiçbir ortak nokta bulamıyorsun senin hayatının geçmişiyle. Baştan adaletsiz davranılmış insanlara, bunu okurken fark eden okur ne yapabilir ki. Gezdiği sokaklardaki insanların hayatlarının kendisinden bu kadar farklı olma ihtimalini sadece gazetenin 3. sayfasını es geçerek hiçe sayamaz. Bir gün yüzüne vurur.

Öcü gibi korktuğum hayatların başlangıç yazgısı bu kadar insana bağlı değilken kim(i) yargılayabilir(im) sapkınlıktan. Benim hiç bilmediğim hayatları sadece acıyarak atamam bilincimden. İnsanı insana yaklaştırıyor bu kitap “kendi şansından önce minnet duyarak sonra da utanarak”.

Ramazan’ın düştüğü apartman dairesinin bir alt katında yaşayan adamdan daha farklı bakamazsak anlamsız olur bu yalınlık.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder